Nieuwsbrief 3 2010
Twee leuke konijnen, beide lief en buiten gewend. Zelfs daar is geen tijd meer voor. Ze komen hierheen en ik ga dus eerst maar eens kijken of het mannetjes of vrouwtjes zijn. Het zijn 2 vrouwtjes. Samen in een groot hok en dan blijkt dat Spikkel duidelijk de baas is over Noddy. Soms is het een beetje zielig want dan mag Noddy niet eens bij de voerbak komen terwijl Spikkel niet eens wil eten op dat moment. Kleine Doerak dus. Ik zet ze na een paar dagen maar los in de kennel dan kunnen ze in elk geval hardlopen en kan Noddy lekker weg rennen bij Spikkel. En dan komt er ook een beetje vrede tussen de meiden en mag Noddy uit dezelfde bak gaan eten. Toch zullen ze over een week weer in een hok moeten want Daan en Nein moeten ook een keer de benen strekken. Ik ga maar duimen dat er dan wel rust blijft in dit hok.
Samen met Noddy en Stippel komt ook Snuffie mee, die is van de broer zijn kind maar dat kind kan alleen maar op afstand gaan kijken hoe pa met gevaar voor eigen leven (nou ja…..) het konijn voert. Snuffie is precies een kleine Breezer, ook zo mooi en ook zo moeilijk. Moet toch aan de oude eigenaar van Breezer eens vragen of er ooit kinderen zijn geboren van Breezer want ik weet bijna zeker dat ik er nu 1 van hier heb.
De 3 degoejongen ontdekken een openingetje tussen de tralies en ze breken uit. Ik merk er in eerste instantie niets van want ze zitten vaak in het hol en dan zie ik ze toch niet. Maar Bolleke sprint ineens naar de boekenkast en probeert er onder te kruipen. Ik denk wel wat doet die gek… Als ze helemaal gek wordt bij die kast ga ik plat op de grond liggen en zie tot mijn schrik 3 jonge degoes. Ook die zijn inmiddels in paniek en waar er 2 van schrik doodstil blijven zitten rent de derde keihard weg. Bolleke is helemaal trots want zij vangt de eerste…..helaas. Gelukkig kan ik de andere 2 pakken. Nu hebben we dus nog 2 degoe jongen en een hok wat extra beveiligt is met een rol ijzerdraad.
Snowy het konijn met kanker is overleden. Ze at al een dag slecht en zat stil in het binnenhok, lekker dicht bij de kachel en de cavia tegen haar aan. Smorgens kon ik haar zomaar aaien en dan weet ik genoeg want normaal hapt ze direct. Ze ligt echter rustig en ik laat haar maar. Smiddags ligt ze nog net zo maar is ze dood. Rustig ingeslapen bij de kachel en vrienden. Het is goed zo. Pleegmoeder Heleen wordt direct ingelicht en ook die heeft er vrede mee zoals het gelopen is. Het geld wat Heleen nog in het potje van Snowy had gestort wordt overgezet naar cavia Jasmo, ook al met kanker.
Edward en mr. Jansen missen duidelijk een boos konijn bij hun en dus zet ik nieuwkomer Snuffie er in. Ook zo’n kleine mooie maar boze meid. Zowel cavia als konijn gaan haar begroeten en als ze gromt zie je de 2 mannen denken…..gelukkig dat kennen we. Even later zitten ze naast elkaar vredig te eten. Snuffie zoekt dus wel een nieuw tehuis maar ik heb er geen haast mee.
De cavia’s Boris en Doris worden gereserveerd en volgende dag al opgehaald. Er zit een gecastreerd mannetje (van hier) daar inmiddels zonder partner en deze meneer maakt het niets uit dat de ene cavia een blind oog heeft. Zolang ze elkaar maar aardig vinden en dat doen ze. Weer 2 dieren onder dak.
Maar er komt ook weer snel een nieuwe cavia binnen met de naam Kaatje. Zoals u ondertussen wel weet is niets hier zoals het lijkt. Kaatje is geen vrouw maar een man !! Hij zat buiten bij een konijn maar het konijn is gestorven en het vriest hard. Een cavia alleen is dan wel erg zielig dus komt hij hier maar binnen wonen. In een hok dicht bij de anderen zodat hij wat te kletsen heeft.
De volgende dag wordt hij al gereserveerd samen met konijn Ariana. Ze gaan naar het buitenland…nou ja….Kleve.
Men komt ze om half 3 ophalen. Ik zorg dat ze klaar staan en dat de papeieren zijn ingevuld. Zet ze op de website op gereserveerd en wacht tot het half 3 is. Om kwart over 2 bellen ze af. Men wil liever nog even wachten tot het voorjaar. Nou ja zeg….wat is dit nu weer??? Belachelijk om zo laat af te bellen. Ik zet de dieren terug in de hokken en vernietig de papieren. De naam bewaar ik in mijn zwarte schriftje.
Aan het eind van de middag komt er toch een plekje voor Ariana, een mannetjes konijn plotseling zonder partner en dat is mazzel voor Ariana. Het klikt en dus heeft ook zij een tehuis gevonden, niet in het buitenland maar dat zal Ariana worst wezen.
Ook Flappie mag naar zijn nieuwe tehuis, 3 weken na castratie zijn voorbij. Ik hoop dat dit lieve mannetje een fijne tijd krijgt. Hij verdient het echt.
De gereserveerde cavia’s Broem en Miep gaan ook weg. De verjaardag van het dochtertje is er dan eindelijk en met een blij gezichtje vertrekken ze allemaal. Veel plezier samen.
Ik ga maar weer eens op pad met de auto. Effe naar Leerdam, ja ik zie nog eens wat van Nederland, daar staan in een mooi zeer hoog hok, 2 chinchilla’s in de kamer. Er schijnt nu een kind allergies te zijn maar ik denk eerder dat het een beetje teveel wordt voor deze mensen die er diverse raskatten hebben lopen, een jonge herdershond, kinderen en een verbouwing die er aan zit te komen. De chins zet ik in een vervoersbox en het grote hok leggen we plat in de auto. Wat is het toch een fijne ruime auto !! Thuis gekomen is het even hard werken voor mij om dat grote hok de trap op te sleuren. In de bocht blijf ik zelfs steken en moet ik al mijn krachten aanspreken om boven te komen en niet weer met het hok naar beneden te kieperen. Op dit soort momenten mis ik een stoere sterke vent echt wel. Maar ik ben toch een stoere sterke meid want het hok komt boven. Een half uur later is het ingericht en zitten de chins tevreden met een rozijntje in hun pootje rond te kijken. Het zijn trouwens 2 vrouwtjes en ze heten Angel en Linda. Weer een diersoort die er nog niet stond…de keuze wordt hier als groter…
Cavia Kaatje valt op met zijn mooie koppie op de website. Karien en Robert, die hier al jaren hun dieren komen brengen, hebben de laatste tijd wat pech gehad. Enkele cavia’s zijn gestorven, ouderdom en ziekte dunt hun groep uit. Ook bij hun konijnen zit er inmiddels 1 apart en eenzaam te wezen. Nu hadden hun al eens een van hun cavia’s bij dit konijn gezet en het konijn was er erg blij mee. Helaas de cavia niet. Maar Kaatje heeft altijd met een konijn samengewoond en hier had ik hem al eens samen met Super Lucky gezet en dat ging ook goed. Dus komen Karien en Robert hierheen en staan ook nog even te twijfelen bij het lieve konijn Super Lucky maar omdat hun konijn niet zo makkelijk is nemen ze toch Kaatje mee naar huis. Al snel krijg ik bericht dat het erg goed gaat. Het konijn blijft de cavia aflikken en de cavia eet rustig door. Dat noem ik nog eens een makkelijke cavia. Hij houdt geen droge plek op zijn lijf maar wordt er niet warm of koud van zolang er maar eten in de bak zit. Weer 2 dieren gelukkig.