Nieuwsbrief 7 2010
Voor 2 van de kleine cavia’s is er interesse. Ukkie vindt een fijn plekje. Snoopy proberen we hier te koppelen aan een eenzaam vrouwtje maar deze kleine heeft er echt geen zin in en begint te vechten. Even denken we dat het aan de cavia van mevrouw ligt maar als ik die bij 2 volwassen vrouwtjes hier zet gaat het wel goed. Ligt dus echt aan het kleine bange meisje hier. Jammer want nu heeft mevrouw nog steeds een eenzame cavia. Ik ga echter de volgende dag 2 cavia’s ophalen en beloof haar dan te laten weten of er hier wat voor haar bij zit.
De volgende dag ga ik er dus 2 ophalen. Beide apart in een megahok naast elkaar. Bregtje is een mooie goudagoutti dame en lijkt me zeer geschikt voor de mevrouw van gisteren. Dus komt ze de volgende dag weer hierheen met haar cavia en dit keer klikt het een stuk beter. Ze moeten nog wel enkele dagen aan elkaar wennen maar dan gaat het ook prima. De andere opgehaalde cavia heet Pukkie, komt ook van een goede fokker vandaan (zegt men) en is een mannetje. Hij komt dus hier apart te staan en zal eerdaags voor castratie gaan. Jammer dat deze mensen dat niet zelf hebben gedaan dan hadden die dieren niet eenzaam 2 jaar naast elkaar hoeven te wonen.
Het ziekenhuis verklaart mijn oog voor genezen. Ik heb er echter toch regelmatig last van en krijg pipetjes mee om te druppelen. Het kan ook zijn dat mijn ogen gewoon te droog zijn af en toe ivm de overgang en dan moet ik dus lange tijd gaan druppelen. Ach…als dat het enigste probleem is wat ik ga krijgen met de overgang dan is daar goed mee te leven.
Via de mail krijgen mijn vaste donateurs weer een oproepje om te helpen met het enten van de konijnen, financieel gezien dan. Dezelfde dag komen er al super reacties binnen. Dhr. Blogg komt een leuke kaart brengen met het ent geld voor 1 konijn en diverse mensen maken geld over, sommige voor 1 konijn, sommige voor 5 konijnen. Alle ruim 20 konijnen kunnen dus waarschijnlijk eerdaags naar de dierenarts.
In Deventer zitten er 3 konijnen op mij te wachten. Het zijn broers die met vader in een buitenverblijf lopen. Maar de puberteit is in volle gang en dus wordt er gevochten….het is niet normaal meer. Dat is nou het vervelende met niet gecastreerde dieren. Ik heb 3 transport kisten bij me en geef ze allemaal een eigen hok hier. Ze hebben ook geen namen maar die verzinnen we ter plekke. Het worden Stamper, Beer en Bink. Alle 3 hebben ze een andere kleur. Het zijn mooie jongens en de dierenarts staat al gepland. Vooral konijn Stamper zit onder de bijtwonden, maar ik maak die elke dag even schoon en al na enkele dagen ziet hij er veel beter uit.
Levi is weer een beetje bekomen van de schrik toen Wietske ineens genoeg van hem had en bijna vermoorde. Hij heeft enkele dagen alleen gezeten en nu zet ik hem bij Nijntje. Die zit ook alleen en dat is erg zielig. De eerste dag durft Levi zich niet te bewegen, bang dat hij weer aangevallen wordt. Maar Nijntje heeft veel geduld met hem en na 2 dagen liggen ze tegen elkaar aan. Hebben ze in elk geval even gezelschap.
De cavia’s Jessy en Lucy vinden een plek om te gaan wonen. Mensen met meer dieren en 2 mannetjes cavia’s die eerdaags gecastreerd worden. Dan mogen ze over een tijdje bij elkaar gaan wonen en zogauw het echt lente wordt verhuizen ze dan allemaal naar een buitenverblijf. Veel plezier meiden!!
De eerste groep van 10 konijnen vertrekt naar de dierenarts en zoals gewoonlijk is het weer een heel gedoe. Eerst alle gegevens aan haar doorgeven zodat alle boekjes gemaakt kunnen worden. Dan alle dieren in transporthokken doen en in de auto laden. Uiteraard is er geen plek voor de deur en moet ik ook nog een stuk sjouwen. Maar het is ook wel erg gezellig met al die dieren daar in de kliniek. Gelijk effe tijd om bij te kletsen. Daarna hele handel weer naar huis gebracht en …..alweer geen plek voor de deur….dus sjouwen maar weer. Maar als alle dieren dan weer in hun eigen hok zitten voel ik me goed. Moe maar voldaan heet dat.
Worteltje vindt gelukkig ook een tehuis. Ze mag gaan samenwonen met een gecastreerde man, lekker ruim en buiten. Het bevalt haar goed en men is dus ook blij met haar.
Er heeft zich een nieuwe donateur aangemeld en die stuur ik dan ook maar meteen bericht dat ik nog mensen zoek die het entingsgeld voor een konijn over willen nemen. Wat lief…men reageert direct en maakt niet alleen geld over voor een aantal konijnen maar ook voor enkele castraties. Ik ben er stil van. Enkele dagen later komt mevrouw zelfs even gezellig op de thee en dan laat ze nogmaals geld achter omdat de hulp die dag niet kon komen. Het geld van de hulp is dus nu ook hier.. Ik ben erg blij en weet al precies welke dieren er aan de beurt komen. 3 x Deventer en 1 cavia. Nogmaals hartelijk dank voor deze gulle gave Mw. Toebes.
De jaarlijkse bridgedrive is weer een feit. We kaarten weer voor de manege zonder drempels en het wordt een gezellige dag. Maatje Corina en mezelf worden 2e in de hoogste klasse en we winnen een koffiezetapparaat en voor mij een mooie waterkoker. Nooit weg aangezien ik een theeleut ben. Maar de gezelligheid stond voorop en ik heb weer erg genoten van die dag. De buurvrouw was zo lief om mijn honden tussendoor even in de tuin te laten om te drinken en te plassen. Ik had ze stevig toegesproken om zich te gedragen en dat hebben ze gedaan. De buurvrouw hoefde maar 1 keer te roepen en alle 4 kwamen ze naar binnen en en gingen netjes op hun eigen plek liggen, zelfs Bolleke liep braaf haar bench in. Ik ben zo trots op mijn meiden.
Konijn Levi krijgt toch een tehuis. Hij was hier al tot rust gekomen bij Nijntje en krijgt nu een eigen definitieve vriendin. Er volgt al snel mail. Hij vindt ook dat vrouwtje de eerste paar dagen erg eng maar inmiddels is hij verliefd en heeft ook nog geen poging gedaan om te bijten. Weer een moeilijk konijn onder dak. Super.
De tweede ronde om te enten is daar en weer gaan er 10 konijnen in de auto. Nu heb ik wel plek voor de deur en dat scheelt een hoop gedoe. Bij de dierenarts liggen de boekjes al klaar. Alle konijnen worden nagekeken. Hier en daar een nagel geknipt. Bij Super Lucky even de tanden weer knippen en alles weer 2 spuitjes in de flanken. Ook boze Wietske is deze ronde aan de beurt en de dierenarts is ook onder de indruk van haar mooie verschijning. Jammer hoor dat ze zo’n moeilijk karakter heeft. Maar wie weet vind ik toch ooit een plek voor haar. Willen jullie allemaal even duimen?