Nieuwsbrief 8 2010
De konijnen uit Deventer moesten nog gecastreerd worden, alle 3 dus en ik nam cavia Pukkie ook meteen mee voor zijn castratie. Na een uur krijg ik telefoon van de dierenarts. Pukkie is helemaal geen mannetje..Gelukkig lag hij/zij nog niet onder narcose. Wat sneu, heeft het diertje 2 jaar apart gewoond naast een vrouwtje en nu blijkt dat ze al die tijd lekker samen hadden kunnen wonen. Ik ga haar direct weer ophalen. Smiddags komen de 3 konijnen weer thuis en zijn we weer even van de dierenarts af. Nou ja dat duurt hier meestal maar een week en dan gaan we weer met iets anders.
Via de mail worden de konijnen Maike en Froukje gereserveerd. Over enkele dagen komt men de dames ophalen en als ze de dieren hier in levende lijve zien zijn de mensen erg blij met hun. Ze mogen mee en hebben een goed tehuis gevonden.
Een mooi hangoor konijn krijgt de naam James Bond en als men daar een cavia bij zet krijgt die de naam Miss Money Penny. De twee zijn onafscheidelijk. Toch moet men er van af omdat er geen tijd meer voor is. James is al ruim 5 jaar oud maar wel een grote knuffel. Penny is een langhaar dame en ook erg lief. Ik kijk nog even of de cavia liever niet bij een andere cavia wil wonen maar ze vindt cavia’s doodeng en rent voor haar leven door het hok. Door de wolk zaagsel heen vang ik haar weer en zet haar bij James. Direct komt ze tot rust en kruipt onder hem. Hij likt haar neus en troost haar. Nou dat weten we dus nu zeker, deze 2 mogen niet uit elkaar en zoeken samen een plekje. En lief dat ze zijn…..vreselijk gewoon.
Er komen weer 2 cavia’s bij: een US Teddy en een gladhaar, namen Teddy en Coco. Teddy heeft een vreemde grote kale plek op de rug, die ga ik dus eerst maar behandelen tegen schurft maar dat helpt niet en is het dus niet. Het lijkt een beetje op ringworm maar is het ook niet. Ik sta voor een raadsel maar kan het niet oplossen. Ik laat het maar zo, het is niet besmettelijk want Coco heeft nergens last van. Ook deze 2 zijn erg lief. Alleen nog effe een plekje zoeken. Jaja dat zoeken inmiddels vele dieren hier maar men belt en mailt nog niet hard. Ach we schuiven er nog maar een hok bij.
1 van mijn nieuwe royale donateurs neemt contact met me op. Ze zou graag hier enkele uurtjes per week willen helpen. Of ik wel iets te doen heb voor haar? Nou ik heb genoeg te doen en zo gebeurt het dat Mariel hier elke week een middag komt helpen. Ze maakt cavia hokken boven schoon, kamt het konijn Super Lucky en de cavia Jasmo en knuffelt met de anderen. Heerlijk hoor zo’n hulp, ik heb zo veel dieren zitten en het is met andere dingen ook zo druk dat ik blij ben te weten dat er in elk geval nu geen dier meer aandacht tekort komt.
Eindelijk is het een dag mooi weer, snel zet ik de honden Grietje en Bolleke in de auto en gaan we naar hun favoriete uitlaatplek. In een natuurgebied met water en bos en gras. Ze stuiven er vandoor en ik roep nog wel “niet in het water hoor !” maar dan hoor ik al een grote plons en weet ik dat Grietje er al ingedoken is. Bolleke spettert er vrolijk op los in het ondiepe en drijfnat rennen ze door het zand en gras. Na een klein uur roep ik ze terug en doe ze aan de riemen. Ze druipen nog steeds en zien er niet uit met al dat zand en takjes en blaadjes in hun haren. Maar ze zijn zo blij, moe en tevreden dat ik de rotzooi met liefde op de koop toe neem. Thuis gekomen kruip Bolleke uit haar zelf in haar bench en slaapt de rest van de dag als een blok. Grietje ligt op wat badlakens en oude deken op te drogen en ook uit te rusten. Tenslotte is zij met haar 10 jaar ook niet meer de jongste. Ik heb ook weer genoten en verlang nu helemaal naar lente en zomer. Helaas is het de volgende dag alweer regen en kou. Nog even geduld hebben dus.
Het kleine boze konijn Snuffie woont nu al een tijdje in de volière bij de cavia Mr. Jansen en Edward het konijn. Ze doet het daar zo goed dat ik besluit haar zelf maar te houden. Ze is toch niet herplaatsbaar vanwege haar bijtende karakter. Goh ik heb dus weer een eigen konijn. Leuk hoor, alleen alweer 1 die ik niet kan aaien….nou ja er zijn ergere dingen.
Ik word weer een beetje optimistisch over het herplaatsen van dieren. Er reageren weer enkele mensen die graag wat konijnen zouden willen hebben. Ik heb er ruim 15 dus kom en kies. Er worden ook afspraken gemaakt over datum en tijd. Tja en dan loopt mijn vertrouwen in de mensheid weer aardig wat deuken op want men komt niet opdagen. Ik snap niet waarom de mensen dan eerst zo enthousiast reageren en dan nog te lamlendig zijn om even netjes af te bellen of mailen. Mensen grrrrrrr geef mij maar dieren, die stellen je tenminste niet telkens teleur.
De kleine cavia Hups zit hier in zijn eentje schuw te wezen. Hij vertoont echt ongewenst gedrag en laat zich niet aaien, bij andere cavia’s kiest hij voor de aanval. Ik weet het effe niet meer met hem en ben dan ook erg blij als Heleen aanbiedt om hem in huis te nemen en net als de andere 2 schuwe cavia’s probeert te socialiseren en dan zien we of we een plekje voor hem kunnen vinden. Dus vertrekt Hups daar heen en wordt er zeer tegen zijn zin elke dag verplicht geknuffeld.
Men heeft het huis te koop staan en dan wil men natuurlijk de kijkers een zo’n mooi mogelijk beeld geven van het huis. Klein probleempje als de zoon des huizes rattengek is en op zijn kamer een heel doorzichtig buizenstelsel heeft gemaakt waar de niet zo handtamme ratten lekker doorheen kunnen lopen. Maar ziet u het al voor zich? Kijkers die ineens door een buis langs hun hoofd een rat zien lopen? Denk niet dat de verkoop snel en voorspoedig zal verlopen. Aangezien deze ratten ook al hier komen op vakantie besluit men om ze maar tijdelijk hier te parkeren. Dan alle buizen en wat aan de ratten doet denken opruimen en inpakken en wie weet is het huis dan zo verkocht. Hier komen ze op zolder te staan in een normaal hok. Kleinigheidje…ik heb geen termijn afgesproken. Ging er eigenlijk vanuit dat ze een week zouden blijven. Inmiddels zijn we 3 weken verder en gaan we eerdaags maar eens even praten als hij zijn ratten komt bezoeken over de termijn. Sommige huizen staan namelijk wel 2 jaar te koop…..
Zondag is een rustdag, nou ja heel soms dan hier. In elk geval ga ik smorgens lekker sporten en als ik thuis kom loop ik door na boven om te douchen en om te kleden. Ik hoor vreemde geluidjes op de dierenkamer en steek mijn hoofd maar eens in de hokken. Ja hoor dat heb ik weer…mevrouw degoe is aan het bevallen. Pa degoe zit er trots bij te kijken. Niet lang hoor want ik zet hem direct in een apart hok. Er liggen al 3 van die kleine dingen…verdorie nou dat weer. Ik raak ze al niet kwijt en nu weer uitbreiding. Smiddags zijn het er 5 maar 1 is er doodgeboren. Enkele uren later zijn het er weer 3 want moeder heeft er 1 doodgebeten. Waarom weet ik niet maar ze zal het wel het beste weten. Ik houd mijn hart vast want ik heb nog 3 degoes zitten en weet inmiddels dus nu wel zeker welke het mannetje is. Dat kon ik namelijk niet goed zien want hij is bijterig. Ach we hadden al lang geen baby’s meer gehad ..het zal wel wennen.
Maar ja ze hebben een behoorlijke tijd bij elkaar gezeten dus wie weet zijn er meer zwanger.