Nieuwsbrief 9 2010
Ik heb de degoes allemaal apart gezet want de andere 2 zijn gaan vechten. Vreemd hoor, wonen ze al zo lang samen en dan dit. En ze vechten echt gemeen, bloedende pootjes enz. Ik maak dus maar 2 kleinere hokken in orde en een week later is de reden van het vechten bekend. Bij 1 van de dames liggen smorgens 6 jongen. Doe maar gelijk een half dozijn pfffff. Ik weet nu wel zeker dat dus ook degoe nummer 2 zwanger is. Zij zal niet de enigste zijn die het mannetje niet knap vond. Eerste nest dus geboren op 21-03-10, tweede nest op 30-03-10, ben benieuwd wanneer het derde nest komt.
Konijn Nijntje verhuist maar gaat niet ver weg. Ze blijft hier in Zetten, al snel bericht: Ze bevalt goed en heeft dus haar plekje gevonden.
Met de trein (ja alweer de trein!) komen er 10 hamsters hierheen. Het zijn roborovski’s, 8 vrouwtjes en 2 mannen. En geen zorgen ze wonen al heel lang apart dus geen zwangere hamsters…godzijdank. Ik heb voor de mannetjes elk een hok klaar gezet en voor de vrouwtjes het grote terrarium ingericht. De mensen zijn er niet echt gerust op en denken dat ze gaan vechten, hun hebben ze in groepjes wonen. Maar volgens de boeken moeten deze hamsters samen kunnen en dat gaan ze mij dus maar eens mooi bewijzen. Ik heb diverse holletjes voor ze gebouwd en veel speeltoestellen en slaapplekken. En zie…de boeken hebben eens een keer gelijk. Er wordt niet gevochten en ze slapen bijna allemaal op elkaar gestapeld onder een bloempot. Ze zijn erg leuk om te zien, ’s avonds laat dan wel want verder slapen ze alleen maar. Dus hamster liefhebbers meld u bij mij.
De kennissen van mij gaan weer lekker een weekje op vakantie en dus draai ik samen met hun schoondochter het hondenpension er weer bij. Betekend vroeg opstaan en hier alle dieren verzorgen en dn zorgen dat ik rond 8.30 op hun bedrijf ben waar rond 8.45 klanten komen en dan gewoon schoonmaken en honden verzorgen. Rond het middaguur weer naar huis en dan de volgende dag weer van voor af aan. Doen we gewoon een kleine week, geen probleem hoor, ik slaap alleen te weinig …..dus toch een heel klein probleem?
De kleine cavia Snoopy vind ook een plekje, ze gaat samen wonen. Dat was nou net iets wat ze hier absoluut niet zag zitten. Ze was zo bang dat ze steeds begon te vechten. Ik duim dus extra hard voor haar op haar nieuwe plek en dat helpt toch weer want ik krijg na een paar dagen een berichtje dat het goed gaat en ze definitief mag blijven. Knappe meid….
In Apeldoorn zitten 6 konijnen op een flatje. Niet dat ze geen mooie grote hokken hadden hoor maar er zijn financiële problemen gekomen en men is bang dat de medische verzorging en de algehele verzorging daar toch te lijden van gaat krijgen. 1 konijn is chronisch ziek en met moeite kunnen de medicijnen daarvoor betaald worden. 1 van de konijnen moet gecastreerd worden en niemand is geënt. Kortom dit gaat zo niet langer. Alles wordt bij elkaar gelegd en dan is er genoeg om de 5 konijnen op te laten halen door mij. Benzinevergoeding kan er ook van af. Gelukkig maar want mijn auto rijdt nog steeds niet op lucht en de benzineprijs heeft weer een belachelijk hoogtepunt bereikt. Het chronisch zieke konijn blijft daar wonen, die heeft hier ook geen kans en krijgt daar nu alle aandacht. De rest zijn mooie hangoor konijnen en zullen best een plekje gaan vinden. De namen zijn: Kuifje; Ibbeltje: Likkepot en Otje en Mino.
Hier kijken ze verbaast naar de wereld om zich heen. Tja buiten is toch anders dan 6 hoog..
De 2 kleine konijnen Egbert-jan en Juliana gaan mee, helemaal naar Dalfsen. Daar krijgen ze een buitenhok in een grote tuin dus met vrije uitloop. Beter kun je het niet treffen lijkt mij. De tuin is nog extra goed beveiligd want deze kleintjes hebben maar een klein gaatje nodig om bij de buren te belanden.
Het laatste degoe mannetje gaat ook weg. Gelukkig maar want hij was natuurlijk best zielig, zo had hij 3 vrouwen en zo zat hij nog maar met 1 en nu helemaal alleen. Deze mensen hebben een eenzame degoe man en hopen dat ze elkaar verdragen. Dat blijkt toch wat teveel gevraagd te zijn want de heren vechten. Het hok kan gelukkig gesplitst worden zodat ze elk hun eigen verblijf hebben en elkaar kunnen zien en ruiken. Wie weet gaat het over een tijdje wel goed.
Ik ga de auto maar weer eens volladen want er zitten weer 10 konijnen die geënt moeten worden. Altijd gezellig bij de dierenarts maar wat een gesjouw is het toch. Enkele uurtjes later zit ook deze groep weer in hun hokken en ligt er boven weer een stapel entingsboekjes bij. Het wordt echt tijd dat er konijnen gaan verhuizen.
Dat moet je gewoon heel hard wensen en dan gebeurt het ook. Konijn Mino mag naar een tehuis met gezelschap, het gaat prima en ik heb dus eindelijk weer eens een hok leeg.
De paasdagen staan voor de deur en dat wil ook zeggen dat de bridgeclubs leuke avonden organiseren. Bij de ene club win ik 8 eieren, op de andere club spelen we met een vreemde partner, is het super gezellig en worden we vierde. Die 8 eieren gaan met de paasdagen wel op. Gelukkig heb ik er geen 30 ofzo gewonnen want ik ben niet echt gek op eieren.
Ik heb besloten dat ik een paar grote konijnenhokken kan gebruiken. Er staan wat kleine hokken hier tussen maar tegenwoordig heeft bijna iedereen 2 konijnen en deze hokken vindt ik voor de vakantieperiode wat aan de kleine kant. Ik struin dus internet af. Daar kom ik een mooi groot hok tegen, niet zo ver hiervandaan. Ik doe een asociaal laag bod en daar reageert men op….te laag…..ja dat dacht ik al…maar ik leg toch maar uit dat het hok voor de opvang van dieren is en we een beperkt budget hebben. Dan wordt men toch wel erg enthousiast en mag ik het hok zelfs gratis op komen halen. Kijk dat is nou weer erg lief. Ik krijg de maten van het hok en ga de auto opmeten. Dat gaat dus net wel of net niet lukken…..Ik besluit er toch maar heen te rijden en als het hok niet past zal ik wat anders moeten verzinnen. Die aardige man daar gelooft ook niet dat het hok in de auto past. Maar ik heb gelukkig wel goed ruimtelijk inzicht en op de kant met eerst de poten door de zijdeur en dan terug draaiend krijgen we het hok mooi op de plek. De deuren sluiten zelfs zonder problemen. Ik zit wel een beetje lullig, met mijn kin op het stuur, omdat de stoel helemaal naar voren moest, maar het is maar een kwartiertje rijden naar huis en dat lukt dus ook. Thuis gekomen krijg ik dat hok natuurlijk nooit in mijn eentje weer uit de auto, maar gelukkig staat de overbuurman aan de afwas. Hij heeft al vaker helpen sjouwen en ook nu droogt hij zijn handen af en loopt lachend mee naar de auto. Samen met hem staat het hok al snel achter op de stoep. Mensen bedankt hoor !!