Nieuwsbrief 12 - 2010

We zitten nog in Bergen, de laatste ochtend voor ons
De dag ervoor zijn er smiddags 2 bussen met Denen aangekomen bij het hotel. Ze blijven 3 dagen in dit hotel. We zien er niet veel van. Smorgens echter des te meer. We zitten aan ons laatste ontbijt en we vermoeden dat deze Denen mee zijn met een 65+ reis en een 150 kilo+ reis. De ene Deen komt schommelend na de ander binnen gewaggeld. Als er dan ook nog een vrouw langsloopt die klein en erg dik is en een blauw dun jurkje aan heeft met te lange onderrok en duizend glittertjes krijgen ma en ik van het lachen bijna geen brood meer door de keel. We vermaken ons prima met het kijken naar deze vreemde groep en doen heel lang over ons ontbijt. Na het ontbijt ga ik de auto halen en pakken we onze spullen weer in. Het was leuk en gezellig maar we weten nu wel dat een hotel niets voor ons is en Noord Holland is niet onze vakantiestek. Maar zo’n weekend is het prima te doen.

Ik ben altijd blij als ik weer thuis ben en ga voor ik de honden op kan halen eerst even de dieren voeren en controleren. Als ik dan Dopie klemvast in mijn arm heb hangen weet ik zeker dat ik weer thuis ben….K…..konijn

Ik ga de honden eind van de middag ophalen en ze zijn allemaal weer blij om me te zien, behalve Bolleke, die is schijnbaar beledigd dat ik zo lang weg ben geweest en komt me niet gedag zeggen. Ze loopt straal langs me heen en gaat de speelweide op.
Geeft niks kleine meid, ik ben toch wel blij om je te zien. Echter als ik eerst de spullen in de auto ga leggen staat ze wel zorgelijk voor aan het hek te piepen. Bang dat ik toch weer weg ga en dat ze niet heeft geknuffeld. Dus ga ik haar maar even uitgebreid knuffelen en dan mogen ze allemaal de auto weer in. Thuis duiken ze languit op de bank en binnen de kortste keren slaapt alles diep en ga ik mijn koffer uitpakken. Bolleke wil toch wel graag dichtbij me zijn en gaat op bed liggen zodat ze me goed kan blijven horen en zien. De scheet. 

Alle roborovski hamstertjes zijn op een dag verdwenen. Nou ja, ze zijn herplaatst. Een leuke meid, dierenartsassistente, die gek is op hamsters, heeft verstand van deze kleinste hamstersoort en heeft grote woonverblijven voor de dieren. Ze heeft nog enkele eenzame dieren zitten en gaat nieuwe groepen maken. Het is dus best leeg hier, grote aquarium zonder rondrennende kleine hamstertjes en naast de pc staan nu alleen nog maar de muizen.

Op internet vroegen mensen naar een baardkonijn als vriend voor hun konijn. Ook een baardkonijn. Ik heb er maar een mailtje aan gewaagd en gezegd dat ze eens moeten komen kijken naar Bennie die hier al een tijdje woont. Men was bij het zien van zijn foto op slag verliefd en al snel kwamen ze hem ophalen. Bennie en konijn daar waren op slag verliefd en iedereen is weer blij. Toch heb ik wel leuk werk……

Bij de dierenwinkel in Bemmel staan moeder en 3 jonge degoes. Als de dieren ruim 5 weken oud zijn worden er 2 dochtertjes herplaatst. Heerlijk om te horen dat er weer wat van deze moeilijke dieren weg kunnen. Daar zitten nu nog moeder een zoon en ik spreek daar af dat ik over 2 weken het andere zoontje kom brengen en dan de moeder meeneem. Want rond bevrijdingsdag komen ze hier ook een moeder en 2 dochters ophalen en dan houdt ik ook een zoon over. De beide jonge mannen hebben in de dierenwinkel meer kans op een nieuw tehuis en de laatste moeder moet dan via mij weer een plekje gaan vinden en dan kunnen we het hoofdstuk degoes eindelijk afsluiten pffff.

Er komen 2 mooie konijnen in. Een leuk koppeltje. De tijd ontbreekt om verder voor hun te zorgen. Zelfs geen tijd gehad om de dieren een naam te geven. Er wordt wel gesputterd maar ze krijgen dus echt de namen van de ex eigenaren. Het mannetje gaat Frans heten en het vrouwtje gaat Natanja heten. Mooi toch?

Cavia Missy is erg eenzaam nu ze als laatste over is gebleven. Ze komt dus maar hier wonen. Na 2 dagen wennen zet ik haar bij Teddy en Coco en dat gaat prima. Leuk te zien zo 3 van die verschillende cavia dames. Ze blijven niet lang hier. Men heeft plek te over in een ruim buitenverblijf. Ze hadden Teddy en Coco al op de site gezien en wilden voor die 2 gaan bellen. Heee en toen waren het er ineens 3…..lachen. Maar de ruimte is groot genoeg en dus mogen alle 3 de dames mee. Succes meiden, ik hoop dat jullie het niet te koud gaan krijgen want het weer valt erg tegen. Nou ja met een dikke laag stro en hooi zal het wel goed gaan.

Mijn Spaanse honden gaan niet door, nou ja die 2 niet. Deze 2 zijn al ruim 7 maanden en al net zo groot als de herders hier. Ik voorzie rangorde problemen en durf het niet aan. Het voelt net alsof ik ze in de steek laat, wat vreselijk balen zeg. Maar ik moet ook aan de andere honden hier denken. Er volgt een druk heen en weer gebel en gemail met Spanje. Ja natuurlijk wil ik honden hier helpen maar dan wel kleiner en jonger graag. Geen enkel probleem, er zitten er genoeg te wachten op een kans. Ik krijg de namen Eeden en Barry door en ga direct op de site van Sphoek kijken. Och jee wat een scheetjes, wat klein en jong en lieffffff. Wanneer komen ze? Toch wel heel snel hoop ik..

Konijn Kuifje was via de mail gereserveerd en wordt een week later opgehaald. Het is altijd spannend of de mensen wel komen opdagen. Ik maak het helaas ook mee dat ik voor niets sta te wachten maar deze keer niet. Men komt zelfs met zijn nieuwe vriendin hierheen. Kuifje wordt helemaal happy van haar en begint een complete dek ronde. Kop of kont, maakt hem niet uit. Op gegeven moment is zij het zat en zet hem op zijn plaats. De nieuwe mensen worden er best zenuwachtig van maar hij mag toch mee. Dan volgen er natuurlijk diverse mailtjes. Eerst omdat zij boos blijft, dan omdat hij nu zo op zijn kop heeft gekregen en hij wat bang voor haar is geworden, dan weer omdat ze elkaar toch wel aardig lijken te vinden. Ik probeer de mensen maar gerust te stellen en te vertellen dat dit er echt allemaal bij hoort en dat het wel goed gaat komen. Ik ben benieuwd….

Konijn Thomas komt ook hier wonen. De mensen begonnen met 2 konijnen van hetzelfde geslacht…..ehhh niet dus. Er kwam een nestje van. Pa gecastreerd maar toch net te laat. Thomas is er een van. De mensen hebben gewoon niet de ruimte en ook niet meer de moed om er weer een hok bij te zetten of er weer 1 te laten castreren. Dat doen we hier dan maar. Thomas is een leuk konijn die er alles aan doet om op te vallen. Loop je buiten dat sloopt hij zowat zijn hok om een knuffel te krijgen. Gek dier haha.