Nieuwsbrief 14 - 2010
Het weer is nat en koud, ik krijg er net als de rest van Nederland tabak van. Gelukkig vinden de pups het best en ze lopen regelmatig buiten te spelen. Ze kunnen nog niet mee wandelen aan een riem want ze hebben hun laatste entingen nog niet gehad en beide honden blijken besmet met de darmparasiet Giardia, die bij bijna alle buitenlandse honden heerst. Ze krijgen er pillen voor die ik door het eten doe en die Eden er weer netjes tussenuit haalt. Het lijkt wel een spelletje, ik stop ze erin, hij vind ze en haalt ze er keurig uit, ik stop ze er weer in en bijna altijd vindt hij er toch weer 1 terug. Die moet dan in een stukje ham ofzo want de bak is natuurlijk allang leeg. Tja en dan is ook de laatste pil verdwenen en gaan we dit spel morgenavond herhalen. Barry eet zo supersnel dat hij niet eens in de gaten heeft dat er pillen tussen zitten. Dat is dan ook het enigste voordeel van het snelle eten want hij rukt me letterlijk de bak uit handen waardoor de brokken alle kanten opvliegen en ik me in moet houden om hem niet in zijn nekvel te grijpen en boos toe te spreken. Maar die kleine jongens kunnen er ook niets aan doen. Ze hebben moeten vechten om te overleven en eten is dus heilig en moet zo snel mogelijk naar binnen gewerkt worden. Ik tel dus maar tot 10 en raap de brokken weer op die onder de bank en kast zijn gevlogen. Het is hier net de sportschool af en toe.
Heleen en Thea bouwen aan een nieuwe site, ze zijn er een partij druk mee en ik krijg telkens een proefversie te zien. Ik moet even wennen aan het nieuwe want ik ben niet iemand die van veranderingen houdt. Maar ik moet al snel toegeven dat de site erg mooi wordt. Na weken van hard werken maken we er een gezellige middag van en gaan een website feestje bouwen. We nemen gebak mee, een bloemetje en voor beide meiden lekkere chocolaatjes en gaan dan samen naar Thea. Daar gaan Heleen en Thea de laatste hand leggen aan de site en klets ik lekker met George, de man van Thea. Dan word ik geroepen en gaat de oude site uit de lucht. Dat is toch wel even slikken…maar als even daarna de nieuwe site in beeld komt zijn we allemaal erg blij. Uiteraard zetten we de eerste berichten zelf in het gastenboek. Na een aantal uren gaan Heleen en ik weer naar huis. Ik ben bijna 6 uur weg geweest en al die tijd hebben de honden het zonder mij moeten doen. Maar ze hebben zich keurig gedragen en ik ben weer zo trots op ze.
Het is Mei vakantie en het is druk, dieren komen en gaan en ik ben een beetje blij als de 14 dagen voorbij zijn. We hadden ook niet het beste weer en dan is het toch minder leuk als je veel buiten moet zijn. Maar het is weer een voorproefje voor de hele grote vakantie waarvoor het boekingen regent werkelijk.
Dierenvrienden hebben een eenzaam ratje en willen die wel hier onderbrengen. Ik heb daar gemengde gevoelens bij want ik raak hier momenteel al een hele tijd geen rat kwijt en zit niet echt op weer een rat te wachten, maar omdat dit een jong mannetje is denken deze mensen dat hij goed bij die van mij zou kunnen. Dat gaan we dus maar uitproberen. Nou dat hadden we beter niet kunnen doen. Mijn ratten hebben helemaal geen zin in een derde vent in het hok en grijpen het arme dier dan ook meteen. Een groot gat in de nek is het gevolg en zowel mens als dier is flink overstuur. Dat was dus geen goede set van ons. Gelukkig overleeft de rat het wel maar ze gaan maar snel weer met hem naar huis.
Stel je voor…je bent caviagek en fokt ook met speciale langhaar dieren. Ze staan in een ruime schuur, lekker licht en verwarmd en ze krijgen alle zorg die nodig is. Dan raakt het baasje verwikkeld in een vervelende scheiding en moeten zowel baasje als dieren het veld ruimen. Waar ga je dan heen met zoveel dieren?
Ik heb ook geen plek voor veel dieren maar ben wel zo aardig om er 4 over te nemen. Het zijn 2 jongen mannen met de namen Frits en Andre en een ouder koppel met langhaar en de namen Jasper en Lieve. Dit laatste stel woont al jaren samen en ondanks dat geen van beide dieren is geholpen komen er geen jongen van. 1 van de twee is dus onvruchtbaar maar geen idee wie. Je kunt deze dieren dus niet in een andere combinatie zetten want dan zul je zien dat er wel wat gebeurt. Het zijn leuke dieren en ik ben blij met ze. Hun hopelijk ook met mij. Oja deze 2 hebben ook nog een stamboom..ja ze zijn van de dure tak.
Konijn Stamper gaat ook weg. Helemaal naar Duitsland mag hij. Daar gaat hij samenwonen en gelukkig spreken ze daar ook wel Nederlands dus hij gaat het prima naar zijn zin krijgen
Snuffel vindt toch ook een plekje, het wordt een stroeve start maar toch…met wat geduld van alle kanten komt ook dit goed. Alweer een konijn onderdak, wie volgt?
De pups zijn inmiddels weer getest en zijn nu helemaal gezond verklaard. Ik merk ook dat ze gezond zijn want ze spelen de hele dag en halen allerlei kattenkwaad uit. Soms krijgen ze een knauw van de grote honden als ze het weer te dol maken maar dan wordt er even hard gegild en na een knuffel van mij spelen ze gewoon door. Het zijn 2 zeer lieve jongens, alleen jammer dat ze elke ochtend om 5 uur wakker zijn. Ze keffen me dan het bed uit om te plassen en te poepen. Daarna gaan ze best nog een uurtje lief slapen maar ik lig dan alleen maar te dommelen en als ik eindelijk wegzak keffen ze me weer het bed uit want dan zijn ze echt uitgeslapen. Ik ben dus elke morgen erg vroeg op. De dagen duren dus erg lang en smorgens kan ik heeeeel veeeel doen. Alleen na 3 uur smiddags gaat mijn batterij uit en moet ik een uur gaan liggen, zo dol word ik dan in mijn hoofd. Het leuke en lieve is wel dat ik dus op de bank ga liggen en er meteen 2 pups boven op me kruipen die ook als een blok in slaap vallen. Ze komen we de dagen toch goed door.
Het oude stel cavia’s Plukkie en Mutsie vinden juist vanwege hun leeftijd een plekje. Op je oude dag verdien je toch wat goeds en dat krijgen ze dan ook. Veel knuffels en lekkere hapjes behoren voortaan tot hun dagelijkse bezigheden.
Er komen nog 2 cavia’s binnen. Niemand heeft tegenwoordig schijnbaar nog tijd voor de dieren en ze komen dus massaal hierheen. Dit zijn moeder en dochter Babe en Princess. Er was nog wel tijd voor hun maar geen geld meer, tja de crisis komt overal zullen we maar zeggen. Gelukkig heeft niet iedereen last van de crisis en vinden de dames na niet al te lange tijd een fijn buitenhuis met nog 2 cavia’s. Het is op een dorp zonder crisis dus maar met liefde en aandacht en gezelschap.
Konijn Kuifje komt terug. Het wilde toch niet lukken bij zijn nieuwe vriendin. Eerst leek het heel aardig te worden, maar na een dikke week was de lol eraf en werd het zelfs wat ongemakkelijk tussen de 2 konijnen. Kuifje komt dus terug en snapt er helemaal niks van. Na een paar dagen wennen hier zet ik hem in de kennel waar Noddy en Hans nog lopen. Nou gaat dit ook niet super maar hier krijgt hij tenminste wel beweging en sociale contacten, vooral met Noddy want die jaagt hem heel sociaal telkens naar de andere hoek van de kennel en gaat dan tegen Hans, haar vriend aan zitten. En als je denkt dat ze nooit een tehuis vinden komt er iemand die ze alle 3 meeneemt. Naar een bongerd met wei waar nog maar 1 konijn loopt. Jeetje dat ruimt wel op hier. Ik duim voor ze dat ze daar goed bevallen en dat ze wegblijven. En dat doen ze dan ook.