Nieuwsbrief 15 - 2010
Twee weken zijn de pups nu hier en er melden zich mensen voor Barry. Ze komen uit het zuiden van het land en komen kijken. Hij is dolverliefd op Barry, zij moet het even allemaal laten bezinken. Ze maakt zich zorgen over allerlei kleine dingen en hij wuift alles weg met de woorden: ach dat komt wel goed. Ik heb er nog geen goed gevoel bij en verzoek ze er eerst eens rustig over na te denken. Tenslotte heb je zo’n dier voor een jaar of 10 en retourtje Spanje zit er niet bij. Ze beloven er eens rustig over te praten en te denken en zullen dan contact opnemen. Ik wacht het wel af. Hij zit me niks in de weg, de kleine rotzak. De volgende dag komt er telefoon. Ze willen Barry toch wel erg graag hebben. Ze hebben gesproken met andere mensen die ook een Spaanse hond hebben en ze hebben met een dierenarts gesproken. Alle twijfels zijn nu weg genomen en ze willen er graag 100% voor gaan. Na overleg te hebben gehad met Spanje krijgen ze de goedkeuring van ons allemaal. Het liefste wil hij Barry direct op komen halen maar hij zal nog een paar dagen geduld moeten hebben. Eerst krijgen ze hun laatste enting en dierenarts keuring en 2 dagen daarna mag hij weg. Smorgens al vroeg staan ze aan de deur en nogmaals spreken we alles door en dan worden de adoptiepapieren getekend en uiteraard betaald. Dan gaat de kleine man stoer mee aan zijn nieuwe riem en stapt rustig de auto in, dat kennen ze gelukkig al.
Ik maak me 48 uur zorgen en ga dan bellen. Gelukkig alles is goed en hij bevalt prima. Een week later krijg ik wat mooie foto’s en goede berichten, alleen hij is wel vroeg wakker. Tja vertel mij wat….daar heb ik inmiddels ook ervaring mee. Het zal wel wennen en beter worden……ooit.
Het laatste degoe vrouwtje vertrekt helemaal naar Zeeland. Hier hebben ze veel ervaring met degoes en een grote groep en enkele alleenstaande dieren, Ze willen haar gaan koppelen aan een ander eenzaam dier. Ik heb mijn bedenkingen want degoes zijn nu eenmaal moeilijk te koppelen. Maar goed, als het niet klikt mag ze daar toch blijven. En helaas krijg ik gelijk. Ze klikt met niemand maar mag wel blijven. Gelukkig maar.
Ook de 2 jonge degoes gaan al snel weg om samen te wonen met 2 oudere, maar ook dat gaat niet en die komen hier terug. We gaan gewoon een tehuis zoeken voor deze 2 kleintjes samen, zonder anderen.
Simon en Dotsie zijn 2 hele leuke en vooral kleine konijntjes. Simon is een echte dwerg en Dotsie is een dwerghangoor. Helaas heeft 1 van haar hangoren een groot gat waar ze het risico mee loopt dat ze ergens aan blijft haken met alle vervelende gevolgen van dien. Dus wordt er een afspraak gemaakt met de dierenarts en haalt ze de onderste helft van het oor eraf. Nu heeft ze dus 2 kleine halve oortjes maar kan gelukkig nergens meer aan vast blijven haken.
Ze heeft wel een dag pijn dat is te merken maar de volgende dag is ze weer haar gewone zelf.
Noa is een mooie duitse hangoor. Een vrij groot konijn waar geen tijd meer voor was. Ze is wat lomp in haar gedrag en ik zie haar nog niet bij kinderen geplaatst worden. Maar er meld zich toch al snel iemand voor haar. Die hebben ook een vrij groot konijn en zoeken daar een beetje dezelfde maat bij. Ach hier is bijna altijd wel iets te vinden wat je zoekt en dus gaat Noa mee. Het klikt tussen de konijnen en de maat is ook prima.
Thomas wordt gereserveerd, hij moet nog effe wachten want hij is nog niet zo lang geleden gecastreerd en dan moet hij dus de eerste 3 weken nog apart blijven. Deze mensen hebben een vrouwtje en willen hem dus ook pas over 3 weken hebben. Toch komen ze een week eerder even kijken, tenminste vader en kindje. Tot mijn stomme verbazing hoor ik dan dat hun vrouwtje is gesteriliseerd, ja… waar wacht je dan op vraag ik me af. Nou, zegt vader dan komen we hem zaterdag ophalen want we kunnen niet wachten, Ik vindt het prima, dat scheelt weer een halve week. En weer verbazen deze mensen mij want smiddags belt moeder op met de mededeling dat ze er in het weekend helemaal niet zijn. Het is een vreemd gezin hoor, konijn al gesteriliseerd en toch wachten en pa weet niet dat hij weekend weg moet. Dus wordt het konijn dinsdag opgehaald en heeft ma toch haar zin want dan is het 3 weken na de castratie…..De konijnen vinden elkaar wel lief en begrijpen elkaar beter dan de mensen geloof ik.
Cavia Knabbel ga ik ophalen. Hij is de erfenis van deze man maar deze man werkt heel veel en heeft 3 mooie katten en een papagaai. De cavia staat te verpieteren in de bijkeuken. Ik ga Knabbel dus maar ophalen. Hij krijgt een royale fooi mee dus dat is wel erg aardig. Ik laat Knabbel een week of wat later castreren en nu is het wachten op de bewuste 3 weken en dan op naar de meiden.
Konijn Ibbeltje gaat ook weg en ’s avonds krijg ik al telefoon dat het super goed gaat. Leuk om al zo snel iets te horen, soms hoor ik namelijk helemaal niets en dat vindt ik toch wel jammer, en ook de oude eigenaar is hier natuurlijk niet altijd blij mee. Maar ik kan de mensen niet dwingen, dus des te leuker als er al zo snel bericht komt.
De eerste nacht voor de pup Eden is lastig. Hij ligt nu zonder zijn broer in de bench en hij vindt er niks aan. Dus keft hij mij maar wakker. Ik laat hem even plassen en dan is Bolleke zo lief om bij hem in de bench te gaan liggen. Ik kan weer een paar uur slapen. Maar Eden voelt zich niet lekker zonder Barry en om 5 uur is hij weer wakker. Ik laat hem weer plassen maar krijg hem de bench niet meer in. Ach kleine knul dan ga maar naar boven met Bolleke en ga maar op het voeteneind liggen hoor. Hij is eerder boven dan Bolleke en ook Grietje loopt mee. Daar lig ik dan tussen 3 honden……we slapen echter tot 7.30 en daar ben ik blij mee. Uiteraard is nu het hek van de dam en speelt dit zich nu elke ochtend zo af. Alleen Grietje gaat niet telkens mee. Zij vindt het waterbed denk ik te warm. Het kan Eden echter niet warm genoeg zijn en eerlijk gezegd is het leuk wakker worden als er een lieve pup smorgens heel voorzichtig over je neus likt.
Konijn Saartje wordt gebracht vanuit de andere kant van Nederland. Ze vinden het heel erg dat ze weg moet want ze zijn erg gek met haar, maar de tijd ontbreekt echter om te knuffelen. Nou dat erg gek op het dier zijn geloof ik voor geen meter want Saartje heeft zulke lange nagels dat ze amper nog kan lopen. Schandalig zoals haar voeten er uit zien. Ik mopper wat en pak direct de nageltang en knip er ongeveer 6 cm af. Eerlijk waar!! Dan draai ik Saartje waar ze zo gek op zijn even om en mopper dan nog maar een keer want Saartje heeft ballen en niet op haar borst maar tussen de benen !!!
Saartje heet 5 minuten laten Bram en de mensen zijn met het schaamrood op de kaken 4 minuten later hier weg. Bram is gelukkig een zeer lief konijn maar ik mopper nog even lekker door.
Uiteraard wordt hij enkele dagen later gecastreerd en zit hij daarna weer tevreden in zijn buitenhok te kijken.
Korte tijd later gaat hij proefwonen bij mensen die een eenzame gecastreerde man hebben zitten. De daar wonende vrouwtjes kregen bezoek van een haas en er zijn al 2 nestjes geboren. Nu hebben ze de vrouwtjes dus daar weg moeten halen en zit de man alleen. Het is daar mega ruim en groen en Bram is zo lief dat hij best samen wil wonen met een andere knappe vent. Zou hij soms toch denken dat hij een Saartje is?