Nieuwsbrief 18 - 2010

Er komt iemand kijken voor de kleine pup Angie. Ze zoekt een hond en haar oog is gevallen op de foto van Angie. Ze woont een takke eind weg. Ik leg haar duidelijk uit dat Angie de maat van een Jack Russel heeft en ze besluit hierheen te komen. De ene dag met de trein naar een vriendin en dan de volgende dag samen hier kijken en dan desnoods met Angie weer helemaal met de trein terug. Vervelend is wel dat we een hittegolf hebben en ik me van tevoren al zorgen maak over deze treinreis. Maar dat had ik niet hoeven doen want nu blijkt dat ze Angie veels te klein vindt. Ze knuffelt wel met haar en Angie doet zoals gewoonlijk overdreven lief, maar als ze vraagt hoe groot ze nog zal groeien zeg ik eerlijk dat dit het wel zo’n beetje is…..jack russel maatje weet je nog???? Ze zoekt dus iets van een boxer maat…tja dan moet je Angie misschien Pokon gaan voeren maar dan nog gaat ze dit nooit halen. Ik ben een uur of wat druk geweest om mijn huis op orde te krijgen, te zuigen enz en binnen 20 minuten zijn de dames weer vertrokken. Ze gaan lekker zwemmen zeggen ze er nog bij…. pffffff

Ik heb nog 2 cavia dames zitten en ik wil deze graag onderdak hebben voor hier de vakantie piek komt, Ik heb dan echt te weinig plaats voor hun. Ik besluit contact op te nemen met mensen in Duitsland die hier al eerder cavia’s hebben gehaald. Er is daar een ruim buitenverblijf en ze hebben ooit gezegd dat vrouwtjes meestal welkom zijn bij hun. Al snel krijg ik mail dat de meiden bij hun mogen komen wonen. Alleen het ophalen heeft wel wat voeten in aarde want door de extreme hitte moeten we gewoon een dag afwachten met iets koelere temperaturen. Gelukkig kunnen ze na een kleine 2 weken verhuizen. Heerlijk dat deze 2 bijtende cavia’s toch een fijne plek hebben gevonden.

Er melden zich weer mensen voor Angie, weer stofzuig en poets ik mijn huis en leg alle papieren en belangrijke dingen vast klaar op het buro. En weer heeft Angie pech. Luttele uurtjes voor de afgesproken tijd belt men af. Reden……geen idee, beetje vaag allemaal. En bedankt hoor.

Wel komen er mensen kijken voor de andere pup Kio. De hele familie komt hierheen, inclusief 2 kleine kinderen en een grote hond (die kwijlt) Ik vindt dit een goed gezin voor Kio. Men weet waar men aan begint en hun andere (hevig kwijlende) hond komt ook uit Spanje. Na een uurtje of wat gaat men weer in de hitte op huis aan. Ik ga maar weer poetsen want overal zit honden kwijl (echt niet mijn hobby) Na 3 dagen heb ik nog niets gehoord. Ik wil graag dat mensen goed nadenken maar 3 dagen vind ik wel veel en ga maar eens bellen. Er is ernstig overleg geweest en Kio is wel hun ideale hond maar ze beseffen dat een pup, 2 kleine kinderen, werken en een kwijlende hond qua tijd een beetje teveel gevraagd is en besluiten dus om voorlopig geen hond erbij te nemen. Ik snap dit goed maar baal als een stekker.

Degene die wel veel geluk heeft is de gecastreerde cavia Knabbel. Hij is welkom en krijgt om het helemaal super te maken zelfs 4 vriendinnen. Al snel komt er mail. Hij is helemaal ingeburgerd. De bofkont.

Dankzij de hittegolf krijgen we te maken met zwaar onweer en in hele korte tijd heel veel regen. Rond 21.00 slaat het in de buurt ergens in en zit ik in het donker. Gelukkig is alleen de aardlekschakelaar er uit gesprongen en heb ik al snel weer stroom. De regen die daarna komt is minder leuk. Het frist niet echt op maar slaat wel in een aantal hokken. Gevolg is dat ik rond 22.00 uur konijnen uit hun hokken moet halen en met een aantal handdoeken deze dieren weer droog maak. In de schuur staan een paar noodhokken en de afgedroogde dieren brengen daar de nacht door. Snachts is het weer raak met onweer en om een uur of 3 staat het huis te dreunen en slaat de paniek toe onder de honden. Grietje de langharige herder is nog nooit bang geweest voor onweer maar na deze klap is ze met 2 sprongen de trap op en met een derde sprong beland ze op mijn waterbed en duikt onder het dekbed. Daar lag Bolleke ook al te bibberen…..de andere honden inclusief de pups gaan als gekken beneden te keer en dus zit ik om 3.15 beneden met alle lampen aan, gordijnen dicht en honden kalmerend toespreken. Dat helpt gelukkig en een half uur later is zowel binnen als buiten de rust weergekeerd. Smorgens om 7 uur moeten de pups plassen en staan we maar op. Ik ga als eerste de natte hokken leegmaken en drogen. Nieuw zaagsel erin en lekker hooi en de geëvacueerde konijnen kunnen weer in hun eigen hok terug. Gelukkig is het met alle dieren goed gegaan en volgt er weer een snikhete dag. Smiddags om 2 uur gaat mijn lichtje uit en val ik echt om van vermoeidheid op de bank. Alle honden volgen mijn voorbeeld en terwijl de ventilator keihard probeert wat koelte in huis te brengen vallen we allemaal in slaap. Tegen de avond worden we wakker, Nat bezweet maar in elk geval niet zo doodmoe meer.

De hokken die nog leeg waren zijn nu ook allemaal vol en er wonen nu een dikke 80 dieren extra hier. Dat wil zeggen smorgens om 7 uur beginnen met de hele veestapel eten en drinken geven en de hokken die als eerste in de zon komen afdekken en met rust laten. Dan in de schaduw verder werken. Smiddags een uurtje slapen en ’s avonds alle dieren boven verzorgen. Tussen door de rotzooi opruimen die de pups elk half uur maken en rond middernacht naar bed, slecht slapen en tegen de morgen als ik eindelijk slaap maken de pups me weer wakker en is het al weer 7 uur. Ik wilde dat het winter was.

Er is veel belangstelling voor de honden maar nog geen tehuis. Men mailt en belt wel voor info maar er zit niets geschikts bij. Ook helemaal komende vanuit Amsterdam, met de trein naar Zetten helpt niets. Deze vrouw had het goed voor elkaar dacht ze voor Kio, Haar ex zou de hond nemen als zij ging werken. Dat ze op een appartement woont met alleen een balkon staat mij erg tegen maar van beide kanten neem ik altijd bedenktijd. En ook nu gaat het niet door want de ex kan niet garanderen dat hij elke week de hond een paar dagen kan en wil hebben. Nu heeft ze dus een probleem. Ik niet, gaan we gewoon niet doen dus. De pups spelen ondertussen gewoon door en slopen alles wat ze in hun bekkies kunnen krijgen.

Hamster Djodjo vindt wel vlak voor de drukte een tehuis. Hamster ervaring aanwezig en niet bang voor een af en toe knap chagrijnige hamster. Helemaal goed dus.

De laatste 2 konijnen die ik heb zitten, Simon en Dotsie worden op de valreep geplaatst. Ik was al druk aan het denken in welk traliehok ik ze voorlopig kon zetten want ik heb hun hok hard nodig. Maar gelukkig is er een ruim hok en voldoende lieve kinderen en mensen voor hun gevonden en daar mogen ze de rest van hun leven blijven. Tja echt een last minute dus.

Mensen blijven bellen en mailen. Op zoek naar nog een plekje voor hun dieren tijdens de vakantie. Economische crisis??? Nou ik merk er niets van. Ik probeer mensen nog te helpen maar bijna iedereen moet ik doorverwijzen naar andere opvangen. Ik hoop dat er daar nog plek vrij is.