Nieuwsbrief 19 - 2010
Door de hittegolf krijgen we overal slecht weer. Er vallen door een hevige korte storm zelfs doden in Nederland. Ik sta doodsangsten uit als ik de lucht aan zie komen. Ik had me al voorbereid en alles wat los was in de schuur gezet. Maar ja ik kan geen 30 konijnen binnen zetten en moet dus hopen en bidden en duimen en peentjes zweten.
De grote honden leg ik op de hal, daar zijn geen ramen behalve de voordeur maar die ligt wat naar binnen toe en daar zal de ruit niet uitgaan maar het grote achterraam loopt gevaar door de verrekte bomen van de buren. Die doen niets aan onderhoud en de bomen buigen door tot bij mij op de grond met deze wind.
De pups en Bolleke zitten in de benches en ik heb de dekbedden er overheen gehangen zodat er geen glas in kan vliegen als het fout gaat. Zelf ga ik naar boven naar kantoor, dan kan ik de volières en de hokken zien. Ik ben echt heel bang en doe heel veel schietgebedjes naar mijn vader. Hij was een grote dierenvriend en ik heb hem hardop gevraagd om ons te helpen en de dieren te sparen. Na een zeer angstig kwartier is de wind weg en regent het alleen nog hard. Ik sta te trillen en de tranen lopen me over de wangen van opluchting en dankbaarheid. Ik dank pa en ga naar beneden. Alle honden zijn oke. Alle hokken staan nog overeind en de daken liggen er zelfs nog overal op. Alleen 1 zebravinkje heeft zich niet langer aan de stok kunnen vasthouden en is te pletter geslagen tegen het gaas. Dus ook hier een slachtoffer maar heel eerlijk gezegd heb ik er geen traan om gelaten. Aan de voorkant van het huis blijkt dat we in de straat en het dorp toch veel schade hebben. Auto’s onder bomen en overal blad en takken. Onvoorstelbaar wat een rotzooi. De brandweer rijdt de straat in om de schade te bekijken maar omdat er hier niet echt doorgaand verkeer hoeft te zijn beloven ze later op de avond terug te komen. Ze zijn overal nodig om wegen vrij te maken en bomen van huizen af te halen. Inderdaad komen ze laat op de avond terug met kettingzagen om de auto’s onder de takken te halen. Gelukkig zijn er in onze omgeving geen gewonden gevallen, wel veel materiële schade. We hebben geluk gehad…pa nogmaals: dank je wel !
In Nijmegen is weer de vierdaagse. Samen met de buurvrouw gaan we op zondagmiddag lekker de stad in en genietend op een druk terras is het heerlijk om gewoon mensen te kijken. We lopen rond en bekijken de kraampjes en pakken dan nog een terrasje. Lekker hoor effe een middagje geen dieren om je heen. Op dinsdagavond doen we het dunnetjes over en gaan we naar Lent aan de overkant van de Waal, weer lekker op een terrasje wat drinken en tegen 23.00 uur kijken we naar het vuurwerk. Duurde maar een minuut of 13 maar was wel weer errug mooi. We lopen terug naar de auto die aan de rand van het dorp staat en zien dan hoeveel mensen er op de been zijn. Heel Lent zit verstopt en er is geen doorkomen aan. Wij wandelen rustig verder en vanaf de plek waar de auto staat zijn wij erg snel op de snelweg en weer thuis. Volgend jaar doen we het weer…zoals elk jaar !!
Er komen weer kijkers voor de kleine Angie en nu is het wel raak. Dit jonge stel met baby en kruising herder thuis heeft ervaring met moeilijke honden en vooral hij is ervoor om een hond consequent op te voeden en dat is net wat deze kleine meid met haar grote bekkie nodig heeft. Ik ben erg blij voor haar want het is geen makkelijk hondje en bij de verkeerde mensen kan dit zo maar fout gaan.
2 pensionklanten bellen af. Op beide adressen is het konijn dood, de een is zich letterlijk doodgeschrokken van een op visite komende hond en de ander lag zo maar dood in het hok. Ik ga het reeds betaalde pensiongeld retour boeken en haal de boeking uit de planning. Zeer aardig is wel dat van 1 adres het overgebleven stro, hooi en voer netjes hierheen gebracht wordt. Hier komt het goed van pas dus nogmaals dank u wel.
Ook medicijnen die over waren op een heel ander adres komen via de post hierheen. Zulke schenkingen zijn erg leuk om te ontvangen.
Er komt een jong zebravinkje met de kat van de buren hierheen, ik heb de kat terug gestuurd. Helaas was het jonge diertje gewond en lag de volgende ochtend dood in het hokje. Katten…….soms…..
De kleine Angie wordt opgehaald, alle papieren vanuit Spanje zijn binnen. Ik moet toch een traantje wegpinken als ik haar zo stoer mee zie lopen met deze mensen. Ik zwaai haar uit en loop terug naar binnen. Kio kijkt eens achter mij en ook Bolleke gaat eens kijken waar ze is gebleven. Het is en blijft stil. Raar hoor, de honden zoeken misschien 1 minuut en gaan dan over tot de orde van de dag. En ik? Ik vind het erg stil maar ook wel lekker rustig stiekum. Nu pas merk ik wat een kleine doerak het eigenlijk is en hoeveel tijd zij koste.
’s Avonds slaapt Kio alleen in de bench. Hij is mooi stil en slaapt lekker door.
Het is vreselijk druk hier. Ik heb even geteld en er zijn in totaal 86 extra dieren hier. Die vragen elke morgen om water en voer en groente en medicijnen en een schoon hok. Dus sta ik om 7 uur op (zijn de honden trouwens wakker dus ik moet wel) en ben dan tot ongeveer 11.00 druk met voeren van alles en mezelf uiteraard. Daarna ga ik binnen even opruimen en schoonmaken want er lopen tenslotte nog steeds 5 honden en voor ik het weet is het eind van de middag en gaan we weer allemaal eten. De dagen vliegen voorbij.
Er zijn ook wisseldagen. Dan gaan er een stel naar huis, ga ik als een speer die hokken schoonmaken en dan komen er enkele uurtjes later weer nieuwe bewoners in. Ik hang op de binnen hokken snel alle nieuwe briefjes op met namen en data van binnenkomst en vertrek en voor de hokken buiten heb ik een soort plattegrond met hoknummers en een lijst met die nummers waar naam eigenaar, hoeveel konijnen, welk soort voer, bijzonderheden en datum vertrek op komen te staan. Ik sta er van te kijken hoeveel dieren er op elkaar lijken. Zonder mijn briefjes zou het een enorme puinhoop worden dat heb ik wel in de gaten. Het weer is voor mij super, niet te warm, af en toe een buitje tegen het stof en soms een mooie zonnige dag. Ideaal.
Door dat mooie weer kan ik ook eens extra weg, wandelen met de honden en Kio kennis laten maken met een winkel enz. Hij durft veel meer dan mijn Bolleke, die durft alleen met grote Grietje naast haar en die neem ik nu niet altijd mee. Ik ging dus zodat Kio van Bolleke kan leren maar vaak is het precies andersom.
Ook ga ik met de buurvrouw naar wat braderieën in de dorpen om ons heen. We hebben niets nodig maar vinden altijd van alles en nog wat aan leuke dingen. Zo komen er leuke bloempotten bij de buurvrouw en koop ik af en toe een leuk shirt. Bovendien eten we lekkere oliebollen, ijsjes en vers fruit. Gezellig op een terrasje aan een colaatje en mensen kijken. Wij komen de middagen wel door haha.