Nieuwsbrief 20 - 2010
Ik kan merken dat het vakantietijd is aan alles. Er reageert niemand voor Kio en hoe lief hij ook is, hij moet wel weg en liefst een beetje snel want ik ben me ondertussen akelig aan het hechten aan deze schat. Dan staat de Sphoek dag weer voor de deur. Elk jaar wordt deze dag georganiseerd ergens in Nederland. Alle honden die via Sphoek een tehuis hebben gekregen ontmoeten elkaar op deze dag en honden die in gastgezinnen wonen en nog geen baasje hebben gevonden komen ook. Daar wordt een speed-date voor gehouden. Ik ben lang aan het twijfelen om daar heen te gaan want het is helemaal in Hoek van Holland en met die drukte hier is mijn tijd best beperkt. Maar voor Kio is het een goede kans en ik zou het ook leuk vinden om de mensen van Sphoek te ontmoeten en even bij te kletsen. Dan hoor ik dat Corina uit het dorp hier met hun Sphoek hond ook graag wil gaan met haar dochter die hier een paar dagen heeft meegeholpen. Maar hun hebben geen vervoer op die dag. Oke dan gaan we samen besluit ik. Dan blijkt er ook nog een grote Calgo hond hier een paar dorpen verder in een gastgezin te wonen die ook geen tehuis kan vinden en dus ook mee moet voor het speeddaten. Ach, dat gaat dan ook wel lukken lijkt mij. En zo kan het gebeuren dat we hier weg rijden met 3 mensen en 4 honden in mijn auto.
Senna de grote calgo mocht ook geen minuut langer op mijn grond blijven want deze spaanse jager lust ook nederlandse konijnen. De hokken waren bijna gesloopt door deze zeer sterke dame. De eerste kilometer in de auto is lastig maar dan komt er rust in de groep. Bolleke is gelukkig niet wagenziek dankzij haar kwart pilletje primatour voor kinderen en Kio besluit dat Senna een maatje te groot is om ruzie mee te maken. Benji van Corina vindt al die honden helemaal niks en zit voorin tussen de benen van het vrouwtje.
Na anderhalf uur draaien we het terrein in Hoek van Holland op en laden we mens en dier uit. Ik hang in de ijzers om Senna te houden, wat is dat beest sterk zeg. Ik weet in elk geval zeker dat dit soort honden niets voor mij is.
We zijn nog niet door de poort of kleine Kio heeft al van vele mensen volop de belangstelling gewekt. Bolleke en Benji krijgen een oranje lintje aan hun halsband zodat iedereen weet dat ze van Sphoek zijn en de Kio en Senna krijgen een hesje om met de passende tekst: Wordt jij mijn baasje?
Ik had wel 5 Kio’s kunnen hebben geloof ik, iedereen wilde deze kleine charmeur hebben. Er waren ongeveer 200 mensen en zo’n 80 honden en hij heeft echt iedereen gedag gezegd, mens en hond.
Er is een echtpaar die hem willen hebben maar ik heb daar geen goed gevoel bij. Dit zijn niet de mensen die ik zoek voor hem maar ze komen gewoon op mijn lijstje te staan en dan zie ik straks wel. Dan meld er zich een jongen van een jaar of 10. Hij krijgt tranen in zijn ogen bij het zien van Kio. Oma.. roept hij…die wil ik !! Oma en nog een mevrouw komen er bij en er worden vele verstandige vragen over en weer gesteld.
Ik neem nog geen beslissing. Ook een jong stel meld zich maar ook daar heb ik geen klik mee. Senna loopt bij iemand van Sphoek en ook zij heeft gelukkig belangstelling.
Dan gaan we speeddaten. Erg leuk, om de beurt een paar rondjes over het middenterrein lopen en ondertussen vertel ik het een en ander over Kio door een slechte microfoon. Gelukkig heb ik een harde stem en ben ik toch te verstaan.
Ook Senna loopt haar rondjes en ook daar vertel ik bij wat ik van haar weet.
Ik ben nog niet op mijn plekkie op het drukke terras terug of de knul is er weer om te knuffelen met Kio. Ik geef hem de riem en zeg dat hij maar moet gaan wandelen met hem en dat hij tweede op de lijst staat omdat iemand van Sphoek het oudere stel heeft gezegd dat ze Kio mogen hebben. Hmmmm dat dacht ik niet.. dus als de jongen met Kio weg loopt ga ik eens even ernstig praten met degene van Sphoek en het echtpaar. Wat blijkt ze komen voor een kleinblijvend teefje maar omdat Kio zo’n slijmerd is vinden ze hem ook wel erg leuk. Ik ben verbaasd want Kio blijft echt niet klein maar wordt een vrij grote jachthond en hij wordt ook geen meisje. Ze willen er nog even over nadenken. De oma kijkt mij hoopvol aan en ik zeg haar nog even geduld te hebben.
Een half uurtje later blijkt dat het echtpaar toch voor een ander klein hondje gaat. Ik ben erg opgelucht. Op dat moment komt de jongen ook met Kio weer aanwandelen. Hij heeft daar tegen iedereen verteld dat hij tweede op de lijst staat dus of ze even willen duimen. Ik vraag hem of hij echt goed voor een hond kan zorgen en hij bezweert me dat hij elke dag zal spelen en dat hij op bed mag liggen enz. Nou, zeg ik dan ga iedereen maar vertellen dat Kio van jou is. Hij kijkt, en kijkt en is stil en iedereen om ons heen luistert stiekem mee. Dan geeft hij een gil en breekt in huilen uit. Tja dan houdt niemand het meer droog om ons heen. Dolblij is iedereen en hij wordt door iedereen gefeliciteerd. Kio kwispelt er vrolijk op los en is ook blij.
Ze krijgen hem nog niet mee want ik wil niet zonder hem naar huis en alle papieren moeten nog in orde gemaakt worden maar over 5 dagen mag hij hem op komen halen.
Jeetje wat een emotionele dag, Alle honden, ook Senna gaan weer de auto in en we zijn het parkeerterrein nog niet af of alles ligt te slapen, inclusief dochter die naar de zijkant is gaan liggen. Boven op Senna en Bolleke. Kio boven op haar rug. Het zijn een rare anderhalf uur terug rijden.
5 dagen later, na nog veel contact te hebben gehad wordt Kio opgehaald en nu heb ik het pas echt moeilijk. Ik weet dat hij het supergoed gaat krijgen maar ojee wat mis ik deze hond. Ik ben er enkele dagen beroerd van. Gelukkig is het hier erg druk en kan ik niet stil gaan zitten kniezen maar het liefste deed ik dat wel.
Toch wel moeilijk om pleegmoeder te zijn….
Ik ben erg blij met de berichten dat het goed gaat. Kio wil niet meer in de bench slapen en ligt inderdaad op bed. Slimme knul. Toch moet hij wel overdag de bench af en toe in. Inmiddels weet hij hoe het deurtje werkt en breekt mooi uit. Nieuwe bench moet er dus gekocht worden.
Ik krijg bijna nooit post. Nu wel. Zo maar in een week tijd wat leuke kaarten met bedankjes voor de goede zorgen voor de dieren tijdens de vakantie. Sommige hebben er ook een donatie bij in gedaan. Ik ben er erg blij mee. Niet alleen met die donatie hoor maar gewoon een kaartje met een bedankje doet wel erg goed als het zo druk is en ik weer 2 mooie tandafdrukken in mijn arm heb staan omdat het konijn geen brokjes in haar voerbak wilde hebben. Dat had ze ook even kunnen zeggen……
Een jong vrouwtjes konijn wordt ziek. Ik maak me zorgen. Ze eet niet en begint te hoesten. Ik denk aan longontsteking en zet haar op de antibiotica. De volgende dag ligt er allemaal bloed in het hok. Ojee….blaasontsteking? Bloeding? De volgende morgen is alles over….nee nee ze leeft nog, niet gelijk het ergste denken….Ik schrik als ik smiddags in het hok 3 dode niet volgroeide jongen vind. Ze was dus zwanger en heeft een miskraam gehad. Arm diertje. Gelukkig knapt ze nu razendsnel op en eet weer en is lekker actief. Tja er kan je maar wat dwarszitten. Ik moet eens een ernstig woordje praten als de eigenaar terug komt. Hun niet gecastreerde mannetje zit namelijk enkele hokken verder en ze waren niet bij elkaar geweest is mij gezegd. Nee nee……ik weet inmiddels beter.